سندروم آنتی فسفولیپید 

Artboard-–-126.png

 

سندرم آنتی فسفولیپید چیست؟

سندرم آنتی فسفولیپید (APS) یک بیماری خود ایمنی است که در روند لخته کردن خون اختلال ایجاد می کند. این سندرم بیشتر در زنان جوان ایجاد می شود و اغلب بدون علامت است.

سیستم ایمنی بدن آنتی بادی تولید می کند و آنتی بادی های نرمال با عفونت مقابله می کنند اما در سندرم آنتی فسفولیپید, آنتی بادی ها موسوم به اتوآنتی بادی به چربی های خاصی که در ارتباط با لخته خون هستند, حمله می کنند در نتیجه خون به صورت غیر طبیعی لخته میشود.

آنتی بادی های APS می توانند مشکلات زیر را ایجاد کنند:

  • ایجاد لخته خون که در نهایت می تواند منجر به سکته قلبی, مغزی یا آمبولی ریه شود.
  • سقط و دیگر مشکلات بارداری
  • کاهش سطح پلاکت در خون
  • راش و زخم های پوستی

چه چیز هایی ریسک ابتلا به سندروم آنتی فسفولیپید را افزایش می دهد؟

هنوز دلیل قطعی ایجاد این سندرم مشخص نشده اما مطالعات نشان داده تا موارد زیر احتمال ابتلا را بالا می برند:

  • بعضی عفونت ها مانند ایدز, سفلیس, هپاتیت C و بیماری لایم
  • بعضی داروها نظیر آموکسی سیلین, قرص های مخصوص برای فشار خون , آریتمی و صرع
  • ابتلا به بیماری لوپوس ( تقریبا نیمی از افرادی که لوپوس دارند APS نیز دارند.)
  • سابقه خانوادگی ابتلا به سندروم فسفولیپید

چه شرایطی احتمال بروز علائم سندرم آنتی فسفولیپید آنتی بادی را افزایش می دهد؟

همانطور که گفته شد سندرم آنتی فسفولیپید در اغلب موارد بدون علامت است اما در شرایط زیر احتمال بروز علائم افزایش میابد

شرایطی مانند:

  • بارداری
  • سابقه عمل جراحی
  • چاقی
  • نشستن برای مدت زمان طولانی ( مانند استراحت طولانی مدت یا پرواز های طولانی مدت)
  • استعمال دخانیات
  • استفاده از قرص های کنترل بارداری
  • فشار خون بالا یا سطح کلسترول خون بالا

علائم اصلی سندرم آنتی فسفولیپید

لخته خون از شایع ترین علائم سندرم APS است. برحسب محل ایجاد لخته, آسیب های مختلف ایجاد می شود.

ترومبوز ورید عمقی یا DVT, لخته شدن خونی است که عموما در ورید های عمقی پا ایجاد می شود. لخته خون ایجاد شده می تواند جدا شود و مشکلات جدی را ایجاد کند. DVT می توانند در قسمت های دیگر مانند بازو و لگن نیز ایجاد شود. به طور کلی ۱۰ تا ۲۰ درصد از موارد ترومبوز وریدهای عمقی, به دلیل سندرم آنتی فسفولیپید است.

لخته های خونی که در رگ های مغز ایجاد می شوند, می توانند باعث سردرد, زوال عقل, تشنج و سکته شوند.

لخته هایی که به ریه ها می روند می توانند باعث گرفتگی رگ های ریوی و ایجاد آمبولی ریه شود.

لخته در قلب نیز می تواند باعث انسداد رگ های قلبی, آسیب دریچه قلبی, درد در قفسه سینه و سکته ی قلبی شود.

سندرم آنتی فسفات در زنان ۵ برابر از مردان وجود دارد

این سندرم در زنان ۵ برابر مردان تحت تاثیر قرار می دهد و از آنجایی که بیشتر زنان۳۰-۴۰ سال را درگیر می کند, باعث مشکلات در بارداری نیز می شود.

زنان مبتلا به APS در بارداری مشکل پیدا می کنند و به سختی حامله می شوند. لخته های خونی که در جفت ایجاد می شود می تواند باعث سقط جنین, زایمان نوزاد نارس و مشکلات تکاملی در جنین شود.

تشخیص APS

اغلب موارد APS بعد از ایجاد لخته یا سقط های مکرر شناسایی می شود.

اگر پزشک شک به سندرم آنتی فسفولیپید کند, از فرد دو بار آزمایش خون می گیرد. یک یا هر دو نمونه باید مثبت باشند. همچنین فرد باید دوبار به فاصله ی حداقل ۱۲ هفته دوباره تست دهد تا تشخیص قطعی شود.

درمان APS

یکی از روش های درمانی که برای مهار لخته های خون استفاده می شود, داروهای ضد لخته است. پزشک برای اولین بار از تزریق و سپس از داروهای خوراکی برای از بین بردن لخته ها استفاده می کند. برای جلوگیری از ایجاد لخته مجدد, فرد باید از داروهای خوراکی ضد لخته برای مدت طولانی تر استفاده کند.

به خانم های بارداری که این نوع سندرم را دارند, ضد لخته و دوز پایینی از آسپرین در طول بارداری تزریق می شود.

شرایطی که احتمال ایجاد لخته را افزایش می دهد( مانند فشار خون بالا, کلسترول بالا, چاقی, دیابت و دیگر بیماری های خودایمنی ), باید حتما درمان شوند.

فردی مبتلا به APS باید سیگار نکشد و درمان با استروژن ( برای یائسگی یا کنترل بارداری) را متوقف کند.

منبع

 

 

 

 

 

 

 

 


Artboard-–-123.png

 رحم ارگانی در بدن زنان است که جزو دستگاه تناسلی محسوب می شود و نقش مهمی در باروری زنان دارد. داخل رحم توسط بافتی به نام آندومتر پوشیده شده و در هنگام قاعدگی لایه ی بالایی آندومتر ریزش می کند . در حاملگی نیز جنین در آندومتر لانه می گزیند. زخم و عفونت می تواند باعث آسیب به لایه رحم و ایجاد چسبندگی یا بافت اسکار بین دیواره های داخلی رحم می شود.

چسبندگی رحم, سندرم آشرمن نیز نامیده می شود که می تواند از موارد خفیف (چسبندگی در مناطق کوچک رحم) تا شدید(ادغام دیواره جلویی و پشتی رحم) ایجاد شود.

سندرم آشرمن چیست؟

سندرم آشرمن یک بیماری نادر و اکتسابی رحم است که در آن بافت اسکار یا چسبندگی در داخل رحم ایجاد می شود. در موارد شدید دیواره پشتی و جلویی رحم به طور کامل به هم بچسبند و در موارد خفیف تر چسبندگی در مناطق کوچکتر رحم ایجاد می شود. این چسبندگی ها می توانند نازک یا ضخیم باشند و به شکل پراکنده ایجاد شوند یا در هم ادغام شوند.

علائم سندروم آشرمن

اکثر خانم هایی که این نوع سندرم را دارند, دوره پریودی کوتاهی دارند و یا پریود نمی شوند. برخی با وجود درد های شدید در زمان پریودی, خونریزی ندارند. این مسئله نشان دهنده آن است که فرد پریود می شود اما به دلیل مسدود بودن مسیر خروجی رحم توسط بافت اسکار و چسبندگی رحم, خون نمی تواند خارج شود.

اگر پریود نمی شوید یا پریود نامنظمی دارید, حتما به پزشک مراجعه کنید تا با تست های تشخیصی علل را شناسایی کند و درمان مناسب را به کار گیرد.

اگر چرخه قاعدگی یک خانم نامنظم شده باشد یا پریود نشده باشد تشخیص های زیر مطرح می شود:

  • بارداری
  • استرس
  • کاهش وزن ناگهانی
  • چاقی
  • ورزش بیش از حد
  • مصرف داروهای ضد بارداری
  • یائسگی
  • سندروم تخمدان پلی کیستیک یا PCOS

آیا سندرم آشرمن بر بارداری تاثیر می گذارد؟

برخی از خانم هایی که به سندرم آشرمن و چسبندگی رحم مبتلا هستند نمی توانند جنین را در رحم نگه دارند و سقط های پی در پی دارند. به طور کلی احتمال بارداری در زنان با سندرم آشرمن هست اما چسبندگی رحم ,رشد جنین را تحت تاثیر قرار می دهد بنابراین احتمال سقط و زایمان نوزاد مرده در این افراد بیشتر است.

احتمال وجود عوارض زیر در زنان باردار مبتلا به سندروم آشرمن و چسبندگی رحم بیشتر است:

  • جفت سر راهی
  • جفت اینکرتا یا چسبندگی جفت
  • خونریزی بیش از حد

پزشک در صورت بارداری شما را به دقت تحت نظر دارد.

احتمال درمان سندروم آشرمن و افزایش شانس بارداری با جراحی وجود دارد. در این صورت پزشک پیشنهاد می دهد که تا یک سال کامل بعد از جراحی برای بارداری اقدام نکنید.

دلایل چسبندگی رحم

حدود ۹۰ درصد موارد سندرم آشرمن به دنبال دیلاتاسیون و کورتاژ (D&C) اتفاق می افتد. کورتاژ به دنبال سقط ناقص، جفت باقی مانده بعد از زایمان یا جهت اقدام به سقط انجام می شود. اگر این پروسه ۲ تا ۴ هفته بعد از زایمان, به دلیل باقی ماندن جفت انجام شود, شانس ابتلا را ۲۵ درصد افزایش می دهد. از دیگر دلایل چسبندگی رحم می توان به جراحی های لگن مانند سزارین, برداشت فیبروم یا پولیپ اشاره کرد.

تشخیص چسبندگی رحم

 

اگر پزشک شک به سندرم آشرمن کند, معمولا در اولین قدم نمونه خون می گیرد تا دیگر مواردی را که علائم مشابه ایجاد می کنند را چک کند. سونوگرافی رحم برای بررسی ضخامت رحم و فولیکول ها نیز به کار می رود.

هیستروسکوپی یکی از بهترین روش ها برای تشخیص این سندرم است. در این روش پزشک دهانه رحم را به وسیله هیستروسکوپ( وسیله ای مشابه تلسکوپ کوچک) باز می کند تا به طور دقیق داخل رحم را بررسی کند و وجود هر زخمی در آن را بررسی کند.

روش دیگر هيستروسالپنگوگرام یا عکس رنگی رحم (HSG) است که به بررسی رحم و لوله های فالوپ می پردازد. در این روش ماده مخصوص در رحم تزریق می شود تا در صورت وجود مشکل در حفره رحم, رشد یا انسداد لوله های فالوپ توسط اشعه ایکس مشخص شود.

موسسه دکتر حسین صدری یکی از مراکز تخصصی تصویر برداری زنان می باشد. در این مرکز عکس رنگی رحم بدون درد و خونریزی انجام می شود. جهت کسب اطلاعات بیشتر با مطب تماس بگیرید.

شرح حال یکی از الزامات تشخیص دقیق می باشد. پس اگر سابقه ی موارد زیر را داشتید حتما با پزشک خود در میان بگذارید:

  • سابقه ی زایمان سخت
  • سابقه ی سقط مکرر
  • به هم ریختن سیکل قاعدگی به دنبال عمل جراحی

 

درمان چسبندگی رحم و سندروم آشرمن

جراحی هیستروسکوپی برای درمان سندرم آشرمن استفاده می شود. در این روش با استفاده از ابزار کوچک جراحی که به انتهای هیستروسکوپ متصل شده, چسبندگی را از بین می برند. جراحی هیستروسکوپی همیشه تحت بیهوشی عمومی انجام میشود.

بعد از جراحی, بیمار از آنتی بیوتیک ( برای جلوگیری از عفونت) و قرص های استروژن ( برای بهبود بافت رحم) استفاده می کند.

بعد از مدتی هیستروسکوپی تشخیصی نیز انجام می شود تا از موفقیت آمیز بودن درمان و عدم چسبندگی در رحم مطمئن شد.

احتمال چسبندگی رحم به دنبال درمان فوق وجود دارد بنابراین پزشک پیشنهاد می دهد تا بعد از مدت زمان یکساله از درمان و در صورت عدم ایجاد چسبندگی حاملگی صورت گیرد.

 

پیشگیری از سندروم آشرمن

بهترین روش پیشگیری انجام ندادن D&C می باشد. اگر پزشک صلاح داند می تواند از روش دارویی برای درمان سقط ناقص، خونریزی پس از زایمان و جفت باقی مانده استفاده کند. اگر ناچارا از این نوع کورتاژ برای درمان باید استفادهع شود بهتر است با گاید سونوگرافی انجام شود.

منبع

 


Artboard-–-124.png

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) , وضعیتی است از بهم خوردن تعادل هورمون ها که می توانند در زنانی که در سن بارداری هستند اتفاق بیفتد و روی توانایی باروری آنها اثر بگذارد.

سندرم پلی کیستیک همچنین می تواند باعث:

  • عدم پریود یا پریود نامنظم شود.
  • ایجاد آکنه، جوش و موهای زائد صورت و بدن شود.
  • بالا بردن ریسک ابتلا به دیگر بیماری ها مانند دیابت و فشار خون بالا شود.

خانم مبتلا به بیماری تخمدان پلی کیستیک برای علایم گفته شده دارو مصرف می کند. او همچنین می تواند باردار شود. ممکن است پزشک جهت بالا بردن باروری دارو تجویز کند.

بعضی از خانم های مبتلا به بیماری تخمدان پلی کیستیک، کیست تخمدانی دارند به همین علت این بیماری تخمدان پلی کیستیک نام دارد. برخلاف اسم سندروم, تنها برخی از خانم های مبتلا در تخمدان خود کیست دارند و اغلب افراد مبتلا کیست تخمدانی ندارند.

هورمون ها و سندرم تخمدان پلی کیستیک

در سندروم تخمدان پلی کیستیک تعادل هورمون های جنسی به هم می خورد که باعث به وجود آمدن مشکلات تخمدانی همانند نامنظم شدن پریود یا پریود نشدن شود.

بدن هورمون های متفاوتی را برای عملکرد های مختلف می سازد. در این بین هورمون هایی مسئول تنظیم سیکل قاعدگی و باروری در زنان هستند.

هورمون هایی که در PCOS تحت تاثیر قرار می گیرند عبارت است از:

  • آندروژن : یا به اصطلاح هورمون مردانه که در زنان نیز به طور طبیعی وجود دارد اما در سندرم پلی کیستیک مقدارش بیش از حد طبیعی می شود.
  • انسولین: هورمونی که در تنظیم قند خون نقش دارد اما در PCOS حساسیت بدن نسبت به انسولین کاهش می یابد.
  • پروژسترون: در سندرم پلی کیستیک مقدار آن کاهش میابد و فرد در تنظیم پریود دچار مشکل میشود ( ممکن است مثلا برای مدت طولانی پریود نشود )

علائم PCOS

از شایع ترین علائم می توان به بی نظمی پریود ( مانند پریود نشدن یا به ندرت شدن , پریود هایی با دوره های طولانی) اشاره کرد.

افزایش بیش از حد هورمون آندروژن می تواند باعث ریزش مو, رویش موهای زائد (هیرسوتیسم) و آکنه و جوش شود.

از دیگر علائم می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تیرگی پوست یا ایجاد پوست اضافه و تگ پوستی بر روی گردن یا زیربغل
  • تغییرات خلق و خو
  • درد لگن
  • افزایش وزن

دلایل ایجاد سندرم تخمدان پلی کیستیک

پزشکان دلیل قطعی ایجاد این سندرم در زنان را نمی دانند اما به نظر می آید اگر خواهر یا مادر فرد سندرم تخمدان پلی کیستیک را داشته باشند شانس ابتلا در فرد نیز بالا می رود. همچنین تولید بیش از حد انسولین بر روی تخمدان ها و توانایی تخمک گذاری آنها اثر می گذارد و شانس ابتلا به این سندرم را افزایش میدهد.

تشخیص تخمدان پلی کیستیک

هیچ تست مشخص و واحدی برای تشخیص سندرم پلی کیستیک وجود ندارد. برای تشخیص پزشک از علائم و سابقه بیماری فرد سوال می کند و یک سری معاینات فیزیکی مانند معاینه لگن انجام می دهد.

آزمایش خون برای بررسی سطح هورمون ها, قند خون و کلسترول نیز استفاده می شود. همچنین از سونوگرافی برای بررسی وجود کیست یا تومور در تخمدان و بررسی بافت رحم استفاده کرد.

درمان بیماری تخمدان پلی کیستیک

درمان برحسب علائم, سن و تمایل به بارداری می تواند متفاوت باشد.

اگر فرد مبتلا به سندرم پلی کیستیک اضافه وزن داشته باشد, کاهش ۵ تا ۱۰ درصدی از وزن تاثیر به سزایی در اثرگذاری داروهای تجویزی و باروری می گذارد.

پزشک احتمالا از دارو های دیابت (متفورمین) برای کاهش مقاومت انسولینی, تنظیم قاعدگی و کاهش وزن برای فرد مبتلا تجویز کند.

اگر فرد تمایلی برای بارداری نداشته باشد, پزشک داروهای جلوگیری از بارداری (به صورت قرص یا پچ پوستی) برایش تجویز می کند. این دارو ها احتمال سرطان اندومتر را کاهش می دهد, پریود را منظم میکند, آکنه ها را از بین میبرد و همچنین موهای زائد را نیز کاهش میدهد.

اگر فرد تمایل به بارداری داشته باشد, از داروهای باروری برای تخمک گذاری می توان استفاده کرد.

منبع


Artboard-–-56.png

در هر ویزیت بارداری پزشک متخصص زنان و زایمان فشار خون مادر باردار را چک می کند. فشار خون یکی از مهمترین معیار ها در ویزیت پره ناتال می باشد. در ابتدا انواع اختلالات فشار خون توضیح داده می شود:

فشار خون حاملگی:

به افزایش فشار خون پس از ۲۰ هفتگی یا در ۲۴ ساعت بعد از زایمان گفته می شود. اگر فشار خون بیشتر مساوی ۱۶۰ بر ۱۱۰ باشد نوع شدید فشار خون نام دارد ولی اغلب موارد از نوع خفیف می باشد. این نوع معمولا در حاملگی اول بیشتر دیده می شود. لازم به ذکر است که در بررسی ادراری پروتئین دیده نمی شود.

پره اکلامپسی و اکلامپسی:

به افزایش فشار خون بیشتر مساوی ۱۴۰ بر ۹۰ به همراه پروتئینوری (وجود پروتئین در ادرار) گفته می شود. ادم یا تورم در دوران بارداری شایع است ولی در پره اکلامپسی تورم در نواحی غیر وابسته به ثقل همانند صورت و دست ها وجود دارد. پره اکلامپسی دو نوع خفیف و شدید دارد و اگر همراه با سردرد، تغییرات بینایی و تهوع و استفراغ باشد نیاز به اقدامات اورژانسی دارد.

فشار خون مزمن:

اگر مادر باردار از قبل از بارداری فشار خون بالا داشت، یا فشار خون قبل از ۲۰ هفتگی افزایش یابد و یا پس از ۱۲ هفته از زایمان ادامه داشته باشد فشار خون مزمن نام دارد.

فشار خون گذرا:

فشار خون بالا اگر در عرض ۱۲ هفته بعد از زایمان برطرف شود فشار خون گذرا نام دارد.

پره اکلامپسی اضافه شده بر فشار خون مزمن:

اگر علایم پره اکلامپسی در خانم بارداری که از قبل فشار خون داشته به وجود بیاید.

پره اکلامپسی

همان گونه که ذکر شد افزایش فشار خون بیشتر مساوی ۱۴۰ بر ۹۰ به همراه پروتئینوری معیار تشخیص پره اکلامپسی می باشد. علت پره اکلامپسی هنوز به صورت کامل مشخص نشده است. ریسک فاکتور های آن عبارتند از:

  • حاملگی اول
  • بیماری مزمن همانند بیماری قلبی عروقی و دیابت
  • حاملگی چند قلو
  • حاملگی مولار
  • سابقه قبلی پره اکلامپسی
  • عفونت ژنتیک
  • آنوپلوئیدی جنین
  • سن مادر
  • چاقی و مقاومت به انسولین
  • سندروم APS
  • سابقه خانوادگی
  • مشکلات مربوط به پدر

پره اکلامپسی در مغز سبب علائمی از جمله تشنج می شود که به آن اکلامپسی گفته می شود.

عارضه پره اکلامپسی بر جفت و جنین

پره اکلامپسی در مادر سبب اختلال خون رسانی در جفت می شود که این اختلال خون رسانی باعث الیگوهیدرآمنیوس یا کاهش مایع آمنیوتیک، محدودیت رشد داخل رحمی، جدا شدن جفت، دیسترس جنین و در نهایت مرگ آن می شود.

پیشگیری از پره اکلامپسی

هیچ روشی برای پیگیری قطعی از پره اکلامپسی وجود ندارد. اخیرا توصیه شده که مصرف کلسیم می تواند از شدت پره اکلامپسی و عوارض آن بکاهد.

تشخیص و درمان پره اکلامپسی

با گرفتن فشار خون و آزمایش ادرار و آزمایش خون این بیماری تشخیص داده می شود.

درمان پره اکلامپسی بر اساس نوع آن متفاوت است:

پره اکلامپسی خفیف

درمان اصلی در این بیماران زایمان است که بر اساس سن حاملگی، شرایط جنین و مادر زمان آن تعیین می شود معمولا در سن بالای ۳۷ هفته زایمان انجام می شود.

  • ارزیابی آزمایشگاهی همانند آزمایش خون و ادرار
  • سونوگرافی: جهت تعیین سن بارداری و حجم مایع آمنیوتیک انجام می شود.
  • رژیم کم نمک
  • در درمان انتظاری انجام تست NST هفته ای دو مرتبه الزامیست.

پره اکلامپسی شدید

مادر مبتلا به پره اکلامپسی شدید باید بستری شود اقدامات زیر انجام شود و برای زایمان آماده شود:

  • ارزیابی سلامت جنین
  • کنترل فشار خون مادر
  • ارزیابی آزمایشگاهی
  • سونوگرافی: معمولا سونوگرافی داپلر شریان نافی الزامیست.

اگر بنا به صلاحدید پزشک درمان انتظاری صورت بگیرید باید تست NST و بیوفیزیکال پروفایل روزانه و کالر داپلر شریان نافی و سونوگرافی هر ۲-۳ هفته انجام گردد.

فشار خون مزمن

همانگونه که گفته شد فشار خون بالا قبل از بارداری یا قبل از هفته ۲۰ حاملگی فشار خون مزمن گفته می شود.

عوارض فشار خون مزمن در حاملگی

  • اضافه شدن پره اکلامپسی
  • جدا شدن جفت
  • محدودیت رشد داخل رحم
  • زایمان زودرس
  • از دست دادن جنین

مراقبت های بارداری در فشار خون مزمن حاملگی

در فشار خون مزمن خفیف اندازه گیری پروتئین ادرار ۲۴ ساعته در سه ماهه اول ضروریست. در سه ماهه اول و دوم بارداری مادر باردار باید حداقل ماهی یک بار توسط پزشک متخصص زنان و زایمان ویزیت شود. سونوگرافی هر ماه از هفته ۳۴ بارداری و تست NST باید از هفته ۳۲ بارداری انجام شود.

در فشار خون مزمن شدید نیز ارزیابی پروتئین ادرار ۲۴ ساعته در سه ماهه اول ضروری می باشد. سونوگرافی هر ماه از هفته ۲۶ بارداری و تست NST و بیوفیزیکال پروفایل از هفته ی ۲۸ حاملگی ضروری می باشد.

جلوگیری از بارداری در زنان مبتلا به فشار خون

  • روش های سد مکانیکی همانند کاندوم
  • ابزار های داخل رحمی همانند IUD
  • داروهای هورمونی: عوارض زیادی دارند و در صورت تجویز باید از سایر بیماری های فرد اطلاع داشت.
  • روش های طبیعی

44.jpeg

 

حاملگی خارج از رحمی چیست؟

حاملگی خارج رحمی همانطور که از اسمش پیداست نوعی از حاملگی است که تخم به جای رشد در داخل رحم, در خارج از آن رشد می کند. این نوع حاملگی می تواند باعث خونریزی هایی شود که جان مادر و جنین را به خطر بیندازد و نیاز به اقدامات اورژانسی دارد.

در بیش از ۹۰ درصد حاملگی های خارج از رحمی، رویان در لوله های فالوپ لانه گزینی می کند که به آن بارداری لوله ای می گویند.

نشانه ها و علائم حاملگی خارج از رحمی

در بیشتر موارد , حاملگی خارج از رحم در هفته های اول بارداری اتفاق می افتد. بنابراین شما ممکن است حتی متوجه بارداری خود نشوید و متوجه هیچ مشکلی نشوید.

نشانه های اولیه شامل:

  • خونریزی خفیف واژینال و درد در لگن
  • احساس ناراحتی در معده و استفراغ
  • گرفتگی شدید شکمی
  • درد در یک طرف بدن
  • سرگیجه و ضعف
  • درد در شانه, گردن, یا راست روده

این نوع حاملگی می تواند باعث ترکیدن یا سوراخ شدن لوله های فالوپ شود.

نشانه اورژانسی آن درد شدید با خونریزی شدید یا بدون خونریزی است. اگر خونریزی شدید از واژن با احساس سبکی سر, غش , درد شانه یا درد شدید در شکم (مخصوصا در یک طرف ) دارید با دکتر خود تماس بگیرید یا به اورژانس بروید.

دلایل و ریسک فاکتورها

شما ممکن است هیچ وقت متوجه دلیل آنکه چرا به این نوع حاملگی دچار شدید نشوید اما یکی از دلایل آن می تواند آسیب لوله های فالوپ و ممانعت آن از ورود تخم به رحم باشد.

احتمال این نوع حاملگی در شما بیشتر است اگر:

  • بیماری PID یا عفونت لگنی داشته باشید
  • سیگار می کشید
  • سنتان بالای ۳۵ باشد
  • عفونت های منتقله از راه جنسی داشته باشید
  • زخم از جراحی های لگن داشته باشید
  • سابقه حاملگی خارج از رحم داشته باشید
  • جراحی بستن لوله های رحمی را انجام داده باشید
  • قرص های ضد بارداری استفاده می کنید
  • از روش های بارداری مانند IVF استفاده کرده باشید

این نوع حاملگی همچنین ممکن است زمانی رخ دهد که شما علی رغم استفاده از IUD برای جلوگیری از بارداری , باردار شوید.

تشخیص بارداری خارج رحمی

پزشک متخصص با روش هایی مثل تست بارداری, معاینه لگن و یا حتی معاینه رحم و لوله فالوپ با سونوگرافی این نوع حاملگی را تشخیص دهد.

درمان بارداری خارج رحمی

به دلیل آنکه تخمک بارور شده نمی تواند در خارج از رحم زنده بماند, پزشکتان باید آن را از بدنتان خارج کند تا از آسیب های جدی احتمالی برای شما جلوگیری کند. دو روش وجود دارد:

دارو

اگر لوله فالوپ سوراخ نشده باشد و مدت زمان طولانی هم از بارداری تان نگذشته باشد , دکترتان می تواند یک دوز از داروی methotrexate را به شما بدهد. این دارو جلوی رشد سلولی تخم را میگیرد و بدن می تواند آن را جذب کند

جراحی

در بقیه موارد شما نیاز به جراحی دارید. از معمول ترین آن لاپاراسکوپی است. بدین صورت که پزشک برشی کوچک در پایین شکمتان می دهد و لوله ی باریک و منعطفی( لاپروسکوپ) را وارد می کند و تخم را خارج می کند. اگر لوله ی فالوپتان آسیب دیده باشد ممکن است که دکتر آن را هم به طور کامل خارج کند. اگر خونریزی شدید داشته باشید یا دکتر شک به سوراخ بودن لوله ی فالوپ کند احتمالا نیاز به جراحی اورژانسی به نام لاپاروتومی داشته باشید که اندازه برش در آن بیشتر است.

بعد از بارداری خارج از رحمی

ممکن است بعد از این شرایط, حاملگی نرمال داشتن برایتان سخت باشد. بهتر است تا با یک متخصص زنان و زایمان صحبت کنید مخصوصا اگر لوله ی فالوپتان هم خارج شده است. از پزشکتان درباره مدت زمانی که باید صبر کنید تا دوباره برای بارداری اقدام کنید نیز بپرسید. برخی پیشنهاد حداقل ۳ ماه را می دهند تا بدن زمان کافی برای بهبود داشته باشد.

اگر دوباره حامله شدید, از آن جایی که یک حاملگی خارج از رحمی شانس شما را برای داشتن دوباره آن بالا می برد, متوجه هر نوع تغییری در بدنتان باشید تا موقعی که دکتر تایید کند که تخم در جای طبیعی خودش رشد می کند.

منبع: اینجا را کلیک کنید

 

 

This error message is only visible to WordPress admins

Error: API requests are being delayed. New posts will not be retrieved.

There may be an issue with the Instagram access token that you are using. Your server might also be unable to connect to Instagram at this time.

Error: API requests are being delayed for this account. New posts will not be retrieved.

There may be an issue with the Instagram Access Token that you are using. Your server might also be unable to connect to Instagram at this time.


22.jpeg

 

خونريزي در دوران بارداري مخصوصا در سه ماهه اول شایع است و معمولا جاي نگراني ندارد، اما به دلیل انکه ممکن است نشانه مسئله ای جدی باشد برای سلامت خود و جنین بهتر است توسط دکتر بررسی شود.

دلایل خونریزی در سه ماهه اول

 

تقریبا ۲۰ درصد از زنان باردار، در ۱۲ هفته اول حاملگی خود، خونریزی را تجربه می کنند. علل شایع خونریزی در سه ماهه اول عبارتند از:

  • لانه گزینی: در ۶ تا ۱۲ روز بعد از لقاح تخمک و اسپرم و تشکیل تخم، لانه گزینی روی میدهد. در هنگام لانه گزینی ممکن است لکه بینی رخ دهد که معمولا از چندین ساعت تا چندین روز به طول می انجامد.
  • سقط: احتمال سقط جنین در ۱۲ هفته اول بارداری بیشتر است و بیشترین نگرانی بابت خونریزی در این ایام را به خود اختصاص می دهد. اما همانطور که گفته شد هر خونریزی در این سه ماه نشان دهنده سقط نیست. اگر ضربان قلب جنین در سونوگرافی دیده شود، در ۹۰ درصد موارد سقط جنین مطرح نمی باشد. علاوه بر خون ریزی سقط جنین باعث درد شدید در قسمت تحتانی شکم و خروج بافت از واژن می باشد. جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد سقط اینجا را کلیک کنید.
  • حاملگی خارج رحمی: در ۲ درصد حاملگی ها اتفاق می افتد و برای مادر و جنین خطرناک است. حاملگی خارج رحمی به معنای لانه گزینی رویان در خارج رحم می باشد. شایعترین محل آن لوله های فالوپ می باشد که تهدید کننده ی جان مادر می باشد.
  • حاملگی مولار: بسیار نادر است و به دلیل رشد بافت غیر عادی در داخل رحم به جای جنین است که در موارد خیلی کم ممکن است بافت سرطانی شود و به قسمت های دیگر بدن متاستاز کند.

دلایل دیگر برای خونریزی در اوایل بارداری:

  • تغییرات سرویکس: در طول بارداری جریان خون سرویکس افزایش می یابد. آزمایش پاپ اسمیر یا رابطه ی جنسی می تواند باعث تحریک سرویکس و خونریزی شود که اصلا جای نگرانی ندارد.
  • عفونت : هر نوع عفونت سرویکس , واژن یا منتقله جنسی ( مثل کلامیدیا , هرپس , گنوریا) می تواند باعث خونریزی در سه ماهه اول شود.

دلایل خونریزی در سه ماهه دوم و سوم

خونریزی های غیرعادی در این ایام مسئله ای جدی تر است و ممکن است نشانه ای از مشکل برای جنین یا مادر باشد. در صورتی که در این دوره دچار خونریزی شدید، سریعا به دکتر خود اطلاع دهید. علل خونریزی در اواخر بارداری عبارتند از:

  • جفت سر راهی : این نوع خونریزی به دلیل قرار گرفتن جفت در پایین رحم و پوشاندن نسبی یا کامل کانال زایمان است که در سه ماهه آخر بسیار نادر است . این نوع خونریزی می تواند بدون درد باشد و نیاز به اقدامات اورژانسی دارد.
  • کنده شدن جفت : در حدود یک درصد از بارداری ها جفت از دیواره رحم قبل یا بعد از زایمان جدا می شود و حوضچه ی خونی بین جفت و رحم تشکیل می شود که برای جنین و مادر بسیار خطرناک است.
  • پارگی رحمی: در موارد نادر ممکن است یک زخم که از سزارین قبلی وجود داشته در دوران بارداری باز شود که بسیار خطرناک است و سریعا به سزارین اورژانسی نیاز دارد.
  • عروق سر راهی : این شرایط بسیار نادر است. عروق خونی جنین که در طناب نافی یا جفت وجود دارد از کانال زایمانی عبور می کند.این وضعیت برای جنین بسیار خطرناک است و می تواند باعث خونریزی شدید و افت سطح اکسیژن در جنین شود.
  • زایمان زودرس:خونریزی واژینال در اواخر بارداری می تواند نشان دهنده قریب الوقوع بودن زایمان باشد. چند روز یا چند هفته قبل از انکه درد زایمان شروع شود، موکوزی که ورودی رحم را می پوشاند از طریق واژن خارج می شود و که معمولا مقداری خون در داخل خود دارد . اگر خونریزی یا نشانه های زایمان قبل از هفته ۳۷ ام بروز کرد، حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

دلایل دیگر برای خونریزی در اواخر بارداری:

  • آسیب به سرویکس یا واژن
  • پولیپ
  • سرطان

اگر در بارداری دچار خونریزی شدم چه کارهایی انجام دهم؟

  • به پزشک خود اطلاع دهید.
  • از تامپون استفاده نکنید و رابطه ی جنسی نداشته باشید.
  • پزشک سونوگرافی شکمی یا سونوگرافی واژینال انجام می دهد.
  • در موارد حاد به اورژانس مراجعه کنید.

 

 


dr3.jpg

 

سقط چیست؟

به از دست دادن جنین قبل از ۲۰ هفتگی سقط گفته می شود.

عوامل ایجاد کننده سقط

  • اختلالات ژنتیکی در جنین باعث توقف رشد آن می شود.
  • وجود بعضی بیماری ها در مادر همانند دیابت کنترل نشده و یا مشکلات رحمی

علائم بالینی سقط

شایع ترین علامت بالینی سقط خونریزی از واژن و درد شکمی می باشد. مادران باردار در صورت بروز این علائم باید سریعا به پزشک مراجعه کنند. اگر از بارداری خود مطمئن نیستید می توانید تست ادرار بدهید.

سایر علایم بالینی شامل موارد زیر می باشد:

  • تب بیشتر مساوی ۳۷.۸ سانتی گراد
  • ترشحات واژینال غیر معمول
  • ترشحات واژینال بد بو

 

علائم بالینی سقط

آزمایش های تشخیصی از دست دادن جنین

  • شرح حال و معاینه فیزیکی
  • سونوگرافی: از طریق سونوگرافی پزشک پی می برد که آیا جنین ضربان قلب دارد یا خیر. اگر ضربان قلبی مشاهده نشد آنگاه سقط تایید می شود.
  • آزمایش خون: بررسی متوالی hcg سرم

در مواردی که گروه خونی مادر O منفی می باشد، آمپول روگام تزریق می گردد.

تمام سوالات شما به صورت مستقیم توسط شخص دکتر صدری پاسخ داده می شود. اینجا را کلیک کنید.

درمان سقط

اگر سقط اتفاق افتاده باشد راهی برای توقف کردن آن وجود ندارد. در سقط جنین و مایع آمنیوتیک باید به طور کامل تخلیه شود. در اکثر موارد خود به خود این اتفاق صورت می گیرد. اگر این روش ممکن نباشد پزشک به روش های دارویی و جراحی همانند کورتاژ عمل می کند.

 

پیشگیری از سقط

با رعایت چند نکته می توان احتمال بروز سقط را کاهش داد:

  • ترک سیگار، الکل، کوکائین
  • اجتناب از ضربه به شکم

لازم به ذکر است که بعضی عفونت ها در زنان باردار احتمال سقط را افزایش می دهد.

در موارد نادری بعضی از تست های تهاجمی در زمان بارداری ممکن است احتمال سقط را افزایش دهند. بعضی از داروها در زمان بارداری ممنوع می باشد و در صورت مصرف آنها و یا در معرض قرار گرفتن اشعه ایکس احتمال آسیب به جنین را افزایش می دهد.

 

چه کارهایی بعد از سقط باید انجام داد؟

بعد از سقط نباید تا ۲ هفته از تامپون استفاده کرد و یا رابطه جنسی برقرار کرد. در مورد استفاده از روش های جلوگیری از بارداری با پزشک خود مشورت کنید.

اضطراب و ناراحتی پس از سقط امری اجتناب ناپذیر می باشد. اگر دچار افسردگی شدید، شدید با پزشک خود در میان بگذارید.

 

آیا احتمال بارداری طبیعی بعد از سقط وجود دارد؟

در اکثر موارد زنان بعد از سقط می توانند بارداری طبیعی داشته باشند و هر موقع آماده بودند می توانند اقدام کنند. در صورتی که ۳ نوبت و یا بیشتر در فردی سقط صورت گیرد پزشک جهت بررسی علت آزمایش هایی را درخواست می کند.

This error message is only visible to WordPress admins

Error: API requests are being delayed. New posts will not be retrieved.

There may be an issue with the Instagram access token that you are using. Your server might also be unable to connect to Instagram at this time.

Error: API requests are being delayed for this account. New posts will not be retrieved.

There may be an issue with the Instagram Access Token that you are using. Your server might also be unable to connect to Instagram at this time.


WhatsApp-Image-2020-02-10-at-12.12.19.jpeg

 

سونوگرافی رحم و ضمائم چیست

سونوگرافی با استفاده از امواج فراصوت تصاویری از رحم، تخمدان ها و ضمائم تولید می کند که بر روی مانیتور دستگاه سونوگرافی قابل مشاهده می باشد و پزشک آن را برایتان تفسیر می کند. این سونوگرافی می تواند به صورت جدا درخواست شود یا جزئی از سونوگرافی لگن باشد. سونوگرافی رحم و تخمدان از طریق شکم و یا واژن (سونوگرافی واژینال) انجام می شود. سونوگرافی رحم و ضمائم به پزشک در تشخیص بعضی بیماری ها و یا بررسی وضعیت رشد جنین در زنان باردار کمک می کند.

موارد استفاده از سونوگرافی رحم و ضمائم

سونوگرافی رحم، تخمدان و ضمائم در شرایط زیر توسط پزشک درخواست می شود:

  • اختلالات ساختاری رحم و تخمدان ها
  • وجود سرطان در این ارگان ها
  • بررسی موقعیت IUD (نوعی روش پیشگیری از بارداری)
  • وجود فیبروم، کیست و سایر تومورهای خوش خیم
  • اندومتریوز
  • علت خون ریزی غیر طبیعی رحم (AUB) یا درد غیر طبیعی
  • ارزیابی مشکلات مربوط به باروری
  • ارزیابی رشد جنین در زنان باردار
  • وجود التهاب لگن (PID)
  • حاملگی خارج رحم (EP)
  • بیوپسی از رحم
  • بررسی تخمک گذاری

سونوگرافی رحم، تخمدان و ضمائم چگونه انجام می شود

این سونوگرافی به دو روش انجام می شود:

  1. از راه شکم: این روش با مثانه پر انجام می شود. شما روی تخت دراز می کشید و همانند هر سونوگرافی معمول دیگر، پزشک سری مخصوص آغشته به ژل را بر روی قسمت پایینی شکم قرار می دهد و ممکن است کمی فشار وارد کند.
  2. سونوگرافی واژینال: این روش با مثانه خالی انجام می شود. این سونوگرافی پروب مخصوص دارد و از از طریق واژن انجام می شود. جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد سونوگرافی ترانس واژینال اینجا را کلیک کنید.

اگر پزشک بخواهد وضعیت جریان خون رحم و تخمدان را بررسی کند از سونوگرافی داپلر استفاده می کند.

سونوگرافی رحم و ضمائم در زمان پریود

سونوگرافی رحم و ضمائم در هر زمانی از چرخه قاعدگی می تواند انجام شود. اگر پزشک به بعضی از بیماری مشکوک باشد بهترین زمان انجام سونوگرافی را به شما می گوید. برای مثال بهترین زمان بررسی پولیپ اندومتریال در زمان پایان پریود است.

زمان مناسب انجام سونوگرافی رحم و تخمدان

پزشک شما بسته به تشخیص خود بهترین زمان سونوگرافی رحم و ضمائم را به شما خواهد گفت. مثلا اگر برای تخمک گذاری سونوگرافی انجام می شود دو هفته قبل از شروع پریود می باشد. به طور کلی بهترین زمان سونوگرافی رحم و تخمدان در زمان اتمام پریود می باشد.

تفسیر جواب سونوگرافی رحم و تخمدان

پزشک سونوگرافیست تصاویر و فیلم های سونوگرافی را مشاهده و بررسی می کند و نتایج آن را در برگه گزارش به شما تحویل می دهد. مواردی از جمله ابعاد رحم و تخمدانها، اکوژنسیته پارانشیم رحم، ضخامت اندومتر، وجود حاملگی و یا ساک بارداری و محل آن، وجود ضایعه فضاگیر و ویژگی های ظاهری آن، تعداد و اندازه فولیکول ها، وجود فولیکول غالب، وجود PCOD، وجود مایع آزاد در کولدوساک و … در سونوگرافی رحم، تخمدان و ضمائم بررسی می گردد.

هزینه سونوگرافی رحم و ضمائم

خوشبختانه مرکز تخصصی سونوگرافی دکتر حسین صدری با ۲۵ سال سابقه درخشان سونوگرافی رحم و تخمدان را طبق تعرفه های وزارت بهداشت انجام می دهد، همچنین برای بیمه های تامین اجتماعی و خدمات درمانی هزینه سونوگرافی طبق قیمت تعرفه بیمه میباشد. برای اطلاع از قیمت دقیق انواع سونوگرافی می توانید با کلینیک دکتر صدری تماس بگیرید.

بهترین مراکز سونوگرافی در تهران

مرکز تخصصی دکتر حسین صدری این افتخار را دارد که بهترین و کامل ترین سونوگرافی رحم و ضمائم را با بروزترین دستگاه ها توسط پزشک متخصص ، دکتر حسین صدری، که با بیش از ۲۵ سال سابقه در این حوزه دقیق ترین نتایج را به عمل می آورد، خدمات نوینی را با نازلترین قیمت ها خدمت شما عزیزان ارائه نماید.

 

 


WhatsApp-Image-2020-01-07-at-14.41.07.jpeg

 

دیابت در دوران بارداری

به طور کلی دیابت در بارداری (GDM) به دو قسمت تقسیم می‌شود:

  1. اولین حالت دیابتی که پیش از بارداری تشخیص داده می‌شود و با بارداری همراه است.
  2. حالت دیگر این است که برای نخستین بار رخ می‌دهد، یعنی قند خون در طی این دوران به حالت نامتعارف افزایش می‌یابد. البته این بیماری در حدود ۴% از بارداری‌ها خود را نشان می‌دهد که علت آن مشخص نبوده ولی با بررسی برخی علائم می‌توان آن را زود تشخیص داده و سلامت مادر و جنین را تضمین کرد.

 

علت بروز دیابت در بارداری

با وجود اینکه دلیل اصلی آن مشخص نیست، ولی تأثیرات و حالات بارداری باعث بروز چنین اتفاقی می‌شود. مواقعی که مواد غذایی مصرف می‌کنید پس از هضم، قند یا همان گلوکز وارد جریان خون شده و لوزالمعده در مقابل انسولین ترشح می‌کند تا انرژی بدن تأمین شود. در دوران بارداری، جفت که رابط بین مادر و جنین می‌باشد هورمون‌هایی ترشح می‌کند که باعث اختلال در عملکرد انسولین شده و قند خون را افزایش می‌دهند. در دوران بارداری بدن به مرور نسبت به انسولین مقاوم می‌شود و گلوکز بجای اینکه برای تولید انرژی وارد سلول شود، بیشتر در خون باقی مانده و به این علت قند خون بالا می‌رود.

 

· لازم به ذکر است که مبتلا شدن به دیابت بارداری به معنای اینکه شما از قبل دیابت داشته‌ اید یا بعد از زایمان هم دچار دیابت می‌شوید نیست، بلکه یک اختلال در هورمون‌های بدن بوده و با کنترل زیر نظر پزشک، بدون بروز مشکلی برای مادر و فرزند، این دوران سپری خواهد شد. در ضمن کنترل قند خون قبل و بعد از بارداری بسیار حائز اهمیت است.

 

دیابت در بارداری از چه زمانی آغاز می‌شود؟

در این نوع دیابت جفت برای رشد و سلامت جنین هورمون‌هایی ترشح می‌کند که مقدار قند خون را افزایش می‌دهد، حال در پاسخ به این سوال می‌توان گفت که دیابت در بارداری معمولا در اواخر نیمه دوم یا گاهی هفته بیستم بارداری به بعد ظاهر می‌شود.

 

انواع دیابت یا قند در بارداری

دیابت در بارداری به دو نوع تقسیم می‌شود، نوع اول که تنها با رژیم غذایی قابل درمان است و نوع دوم که نیاز به انسولین و داروهای خوراکی دارد.

علائم دیابت در بارداری چیست؟

هرچند که دیابت یا قند بارداری نشانه خاصی ندارد اما به مواردی که مرسوم هستند اشاره می‌کنیم:

  • مشخص شدن قند در ادرار در آزمایش
  • احساس خستگی
  • تکرر ادرار
  • تشنگی غیر طبیعی
  • عفونت‌های بیش از حد واژن، مثانه و پوست
  • حالت تهوع (اگر پس از سه ماهه اول بارداری باز هم ادامه داشت)
  • تاری دید

 

چه افرادی بیشتر در معرض دیابت بارداری قرار می‌گیرند؟

  • بارداری در سن بالای ۲۵ سال
  • اضافه وزن، قبل و حین بارداری
  • زمینه ارثی داشته باشند.
  • احتمال ابتلای مجدد افرادی که در بارداری قبلی خود دچار این نوع بیماری شده باشند.
  • تولد نوزاد با وزن بالا ( حدود ۴ کیلو)
  • سقط جنین یا زایمان نوزاد مرده
  • چند قلو باردار بودن
  • فشار خون بالا
  • مبتلا بودن به بیماری‎هایی که با مقاومت انسولین در ارتباط هستند. (سندروم تخمدان پلی کیستیک، آکانتوز نیگریکنس که نوعی بیماری پوستی است.)
  • همچنین نوع نژاد هم می‌تواند مؤثر باشد.

 

تشخیص میزان قند خون در دوران بارداری

دیابت بارداری در دو مرحله آزمایش‌گیری انجام می‌شود. اگر در اوایل بارداری سابقه‌ی دیابت یا قند خون نداشته باشید و پس از آزمایش میزان قند خون مادر باردار مناسب باشد، پزشک حدود هفته ۲۴ تا ۲۸ برای تشخیص دیابت در بارداری انجام آزمایش را برای شما مجددا تجویز می‌کند. البته اگر بیماری در گروه‌های پرخطر باشد قند آن باید بصورت ناشتا و سه ساعت یکبار چک شود.

 

مقدار عددی قند خون افراد عادی در حالت ناشتا

مبتلا به دیابت : ۸۰ – ۱۳۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر

بدون دیابت : ۷۰ – ۹۹ میل‌گرم بر دسی‌لیتر

 

مقدار درصدی قند خون افراد عادی

(HbA1c: آزمایش طولانی مدت گلوکز بوده که به هموگلوبین A1C ، HbA1c، A1c معروف است و مقدار متوسط دو سه ماه اخیر را تعیین می‌کند.)

مبتلا به دیابت : ۷% یا کمتر

بدون دیابت : کمتر از ۷/۵%

 

مقدار قند خون نرمال در دیابت بارداری

ناشتا : ۹۲ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر

بعد از غذا : ۱۲۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر

 

مقدار قند خون نرمال در مادر باردار با دیابت قبلی

ناشتا : ۶۰ – ۹۹ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر

بعد از غذا : ۱۰۰ – ۱۲۹ میلی‌گرم بر دسی لیتر

HbA1c : کمتر از ۶%

  • در رابطه با میزان قند خون نرمال در دوران بارداری پزشکان بر این عقیده هستند که قند خون خانم باردار در حالت ناشتا کمتر از ۹۰-۹۵ ، یک ساعت پس از غذا بین ۱۵۰-۱۶۰ و دو ساعت پس از غذا تا ۱۲۰ باشد.
  • گاهی پزشکان جهت تشخیص دیابت در بارداری آزمایشی تحت عنوان چالش گلوکز را شروع می‎‌کنند، برای انجام این آزمایش نیاز به هیچ پیش‌زمینه‌ای نیست و فقط باید محلول خوراکی گلوکز را بنوشید و پس از یک ساعت با انجام آزمایش خون، سطح قند خون را بررسی می‌کنند و با توجه به نتیجه اقدامات لازم را انجام می‌دهند.

 

عوارض دیابت در بارداری بر روی مادر و جنین

دیابت در دوران بارداری می‌تواند باعث متولد شدن نوزادان با جثه بزرگتر از حد معمول (ماکروزومی) و همچنین نقایص مادرزادی شود. اگر مادر از قبل دیابت داشته باشد، عوارض مرتبط با دیابت می‌تواند شدیدتر نمایان شود؛ که شامل بیماری‌های کلیوی، آسیب عصبی، فشار خون بالا و… است.

رشد بیش از حد جنین باعث افزایش درد زایمان و همچنین به احتمال زیاد زایمان از طریق سزارین شده و نوزاد ممکن است دچار آسیب‌های عصبی، شکستگی‌، سختی تنفس، زردی و کمبود کلسیم و قند خون شود.

بالا بودن سطح قند خون در اوایل دوران بارداری و قبل از هفته ۱۳ می‌تواند منجر به نقص‌های مادرزادی شود. اما اگر میزان قند خون شما در دوران بارداری همیشه بالا باشد، قند خون نوزاد پس از به دنیا آمدن به شدت کاهش می‌یابد زیرا مقدار انسولین نوزاد با مقدار بالای قند خون مادر تنظیم شده است، البته این مشکل با گذشت زمان به خودی خود برطرف می‌شود.

فرزندان متولد شده از مادران با دیابت بارداری بیشتر از نوزادان دیگر در معرض ابتلا به دیابت نوع ۲ و چاقی قرار می‌گیرند، همچنین دو سوم این مادران در بارداری‌های بعدی خود مجددا با این مشکل مواجه خواهند شد. از سوی دیگر احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ برای مادر در سال‌های بعد نیز وجود دارد.

دیابت در بارداری می‌تواند خطراتی مانند عفونت‌های ادراری و رحمی، ابتلا به فشار خون، زایمان سخت، سقط جنین و همچنین زایمان زودرس را در پی داشته باشد.

 

راه های درمان دیابت در بارداری

با تمام مسائل و مشکلاتی که گفته شد می‌توان با رعایت بعضی نکات بدون مشکلی این دوران را پشت سر گذاشت. به طور کلی درمان دیابت در بارداری به معنی حفظ میزان قند خون در حالت نرمال و طبیعی است.

یکی از مراحل درمانی بررسی وجود کتون‌ در ادرار است.( نوعی اسید که اگر در ادرار وجود داشته باشد به معنی این است که دیابت کنترل نشده است.)

علاوه بر درمان‌های پزشکی می‌توان با اندازه گیری قند خون خود در ۴ مرحله، یک مرحله ناشتا و سه مرحله هم بعد از هر وعده غذایی و همچنین رعایت یک رژیم غذایی مناسب و فعالیت ورزشی سبک از تغییر میزان قند خون خود جلوگیری کنید. رژیم غذایی صحیح در دوران بارداری از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، زیرا رشد و سلامت نوزاد در گرو سلامت و تغذیه صحیح مادر می‌باشد، مواد غذایی اعم از:غلات، سبزیجات، میوه‌ها، پروتئین و چربی‌های سالم. در ضمن هیچ وعده غذایی را حذف نکنید و ترجیحا از مصرف غذاهایی با میزان نمک و چربی بالا خودداری کنید.

 

 

 

 

 


WhatsApp-Image-2019-12-29-at-2.44.15-PM.jpeg

آیا بارداری باعث ایجاد سنگ کلیه می‌شود؟

لزوما هر فردی که باردار است دچار سنگ کلیه نمی‌شود ولی گاهی اوقات دلایلی وجود دارد که این دو معقوله را به یکدیگر پیوند می‌دهد، درواقع بارداری احتمال ابتلا به سنگ کلیه را افزایش می‌دهد و همچنین تشخیص و درمان آن را دچار مشکل می‌سازد. (زیرا تشخيص همانند استفاده از رادیوگرافی و درمان‌های رایجی مانند لیزر، برای جنین مضر است.)

سنگ کلیه چیست؟

سنگ کلیه یا در اصطلاح پزشکی اورولیتیازیس یکی از شایع‌ترین بیماری‌های ارولوژی می‌باشد که در هر سنی ممکن است بوجود بیاید، این بیماری از اتصال مواد معدنی، اسیدها و نمک‌ها در داخل کلیه به‌وجود می‌آید و گاهی اوقات موجب مسدود شدن دستگاه ادراری شده و درد زیادی هنگام ادرار احساس می‌شود. سنگ کلیه به خودی خود دردناک بوده و تحمل درد آن بسیار دشوار است، به خصوص زمانی که بیمار باردار باشد.

مهم‌ترین دلایل تشکیل سنگ کلیه در بارداری:

مهم ترین دلایل تشکیل سنگ کلیه در بارداری

  • رژیم غذایی سرشار از اگزالات و فاقد مواد مغذی
  • مصرف مکمل‌های کلسیم‌دار مصنوعی (گاهی اوقات به خوبی نمی‌توانند جذب شوند)
  • کاهش مصرف آب
  • عوامل ژنتیکی، یعنی اگر کسی در خانواده شما دچار این عارضه باشد ممکن است به شما هم ارث برسد.
  • نامتعادل بودن PH بدن، در این حالت بدن بیش از اندازه اسیدی می‌شود.
  • چاقی و اضافه وزن
  • گشاد شدن رحم (مجاری ادراری ممکن است در این دوران حجیم شوند که به علت کامل تخلیه نشدن ادرار احتمال بروز سنگ کلیه قوت می‌گیرد.)
  • عفونت‌ها‌ی دستگاه ادراری
  • عدم تحرک
  • اختلالات تیروئید، ترشح بیش از حد هورمون پاراتیروئید و افزایش سطح کلسیم
  • مصرف برخی داروها

در دوران بارداری به علت اینکه بدن کلسیم بیشتری را جذب کرده تا به رشد نوزاد کمک کند، به مادران توصیه می‌شود که کلسیم بیشتری مصرف کنند، به همین دلیل با افزایش میزان کلسیم احتمال تشکیل سنگ کلیه در دوران بارداری زیاد می‌شود، بهتر است که در این زمینه با پزشک مشورت کنید.

علائم سنگ کلیه در بارداری:

علائم سنگ کلیه زمانی بروز می‌کنند که سنگ وارد میزنای (لوله ارتباط دهنده کلیه و مثانه) شود، هرچند که نشانه‌های سنگ کلیه در بارداری با مواقع دیگر تفاوتی ندارد با این حال به برخی از این علائم اشاره می‌کنیم:

  • درد شدید به خصوص در ناحیه پهلو و کمر
  • احساس درد در هنگام دفع ادرار ( هنگامی که سنگ در مسیر ادرار قرار گرفته باشد.)
  • هماچوری (تغییر رنگ ادرار به صورتی، قهوه‌ای یا قرمز به علت وجود خون)
  • احساس نیاز به دفع ادرار به صورت مداوم
  • تب و لرز اگر عفونت وجود داشته باشد.
  • تهوع و استفراغ

علایم سنگ کلیه در بارداری

نکاتی که باید در مورد سنگ کلیه در بارداری بدانید:

  • سنگ کلیه مانعی برای باردار شدن ندارد.
  • سنگ کلیه به خودی خود مشکلی برای جنین ایجاد نمی‌کند.
  • در این دوران احتمال عفونت ادراری زیاد می‌شود.
  • سنگ کلیه دلیلی برای سقط جنین نیست.
  • اگر تا به حال باردار نشده‌اید و سنگ کلیه دارید حتما با پزشک اورولوژیست در میان بگذارید.
  • در این دوران استفاده از سنگ شکن برای جنین عوارض دارد و فقط در موارد استثناء که سنگ در حالب ( مسیر بین کلیه و مثانه) قرار گرفته باشد با روش‌های دیگری سنگ را با احتیاط خارج می‌کنند.
  • تغذیه شما می‌تواند در پیشگیری از بروز چنین مشکلی نقش مؤثری داشته باشد.
  • زنان باردار سعی کنند نمک را از وعده‌های غذایی خود حذف کنند، زیرا اغلب سنگ‌های کلیوی کلسیمی هستند و با حذف نمک دفع کلسیم از ادرار کاهش می‌یابد.
  • برای تشخیص سنگ کلیه در بارداری، آزمایش خون و ادرار انجام می‌شود.

روش‌های درمانی سنگ کلیه در بارداری:

هرگاه زنان باردار نشانه‌های گفته شده را مشاهده کردند باید فورا به پزشک اورولوژیست مراجعه کنند. اولین اقدام در تشخیص سنگ کلیه انجام سونوگرافی است. لازم به ذکر است سونوگرافی برای جنین خطری ندارد. در کلینیک سونوگرافی دکتر صدری انواع سونوگرافی همانند سونوگرافی کلیه، حالب و مثانه انجام می شود.

هرچند برای درمان محل قرارگیری و اندازه سنگ مهم بوده، اما معمولا تا اتمام دوران بارداری به سنگ دست زده نمی‌شود، ولی در موارد استثناء که بعضی از سنگ‌ها باعث عفونت می‌شوند متخصص کلیه پس از مشورت با متخصص زنان با انجام عمل بدون بی‌هوشی سنگ را از بدن خارج می‌کند.

در ادامه به چند روش درمان اشاره می‌کنیم:

  1. درمان خانگی سنگ کلیه در بارداری (طبیعی)

    1. نوشیدن حداقل ۸ لیوان آب در روز
    2. مصرف میوه‌هایی که آب زیادی دارند، مانند: هندوانه، هلو و غیره
    3. از مصرف آبمیوه‌های بسته بندی شده خودداری کنید.
  1. درمان پزشکی سنگ کلیه در بارداری

    1. پزشک معمولا مسکن تجویز می‌کند. (تیلنول که نوعی استامینوفن است.)
    2. اگر تجویز دارو موثر نبود و احتمال زایمان زودرس وجود داشته باشد، در این صورت نیاز به جراحی است.
  2. جراحی سنگ کلیه در بارداری

    تقریبا جراحی آخرین مرحله در درمان سنگ کلیه در بارداری بوده و زمانی نیاز می‎‌شود که شرایطی از این قبیل وجود داشته باشد :

  • مادر باردار تنها یک کلیه داشته باشد.
  • احساس درد بسیار شدید
  • مسدود شدن مجراهای ادراری که باعث بروز التهاب و عفونت می‌شود.
  • نارسائی کلیه
  • احتمال زایمان زودرس
    1. برای درمان سنگ کلیه در بارداری روش‌هایی مانند، اورتروسکوپی (برای تشخیص و درمان سریع) و جایگذاری لوله (یک لوله خالی بوده که بدون بیهوشی جهت تخلیه ادرار و سنگ به کار می‌رود) وجود دارد.

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت ، متعلق به تارنمای دکتر حسین صدری سینکی است.

Call Now Button